سردی دستهایم نشانه ای از غروب غم انگیز زمستانی ست.

زمستان را در پیشانیم هم حس می کنم.

و درد در قلبم می رقصد.

انگار که برف قدیمی روی کاهگل ها آواز خواندن را آغاز کرده است.

چشمهایت را بو می کنم.

بوی آبی می دهند.

پس باش تا با صدای سکوت شب برگردم.

مراقب خودت باش و نقطه های من. مبادا که باد آنها را با خودش به قدیم ببرد.

((من دو کارمند دارم برای اینکه کاری را به آنها محول کنم زمان زیادی صرف می کنم و پروژه را با جزییات کامل برایشان توضیح می دهم. حتی بعد از ارایه توضیحات از آنها سوال می کنم تا مطمین شوم که منظور من را خادامه مطلب